Internationaal kader voor automatische uitwisseling van informatie over onroerende goederen

België en de IPI-MCAA

België streeft ernaar om uiterlijk in 2029 of 2030 toe te treden tot de Multilateral Competent Authority Agreement on the Exchange of Readily Available Information on Immovable Property, kortweg IPI-MCAA. Deze multilaterale overeenkomst werd in oktober 2025 ontwikkeld door de OESO en heeft als doel de automatische uitwisseling van onmiddellijk beschikbare informatie over onroerende goederen tussen landen mogelijk te maken.

De IPI-MCAA past binnen een bredere internationale evolutie richting meer fiscale transparantie, vergelijkbaar met eerdere initiatieven zoals de Common Reporting Standard (CRS) en het Crypto-Asset Reporting Framework (CARF).

Waarom deze overeenkomst er komt

In 2023 publiceerde de OESO een rapport voor de G20 over fiscale transparantie bij grensoverschrijdend vastgoed. Daaruit bleek dat de automatische uitwisseling van informatie over onroerende goederen vandaag nog beperkt is en sterk verschilt per rechtsgebied, zowel qua inhoud als frequentie.

Daardoor hebben belastingdiensten vaak onvoldoende zicht op grensoverschrijdend vastgoedbezit en de bijhorende inkomsten. Tegelijk tonen studies aan dat het grensoverschrijdend bezit van onroerende goederen de voorbije jaren is toegenomen en regelmatig ondergerapporteerd wordt. Meer transparantie moet hier zowel op korte als op lange termijn verandering in brengen.

Wat wil de IPI-MCAA concreet bereiken

Het doel van de IPI-MCAA is om op regelmatige basis informatie uit te wisselen tussen deelnemende landen, op een juridisch en technisch consistente manier. Het gaat om informatie die voor bevoegde autoriteiten reeds beschikbaar is over het bezit, de verwerving en de vervreemding van onroerende goederen, evenals over terugkerende inkomsten uit vastgoed.

Informatie wordt enkel uitgewisseld wanneer ze voldoende actueel en betrouwbaar is en voldoet aan een minimaal gegevenspakket per categorie. Dat waarborgt dat de ontvangen informatie bruikbaar en relevant is voor fiscale doeleinden. Daarnaast voorziet het kader ook in optionele aanvullende gegevens, zodat landen – waar mogelijk – verder kunnen gaan in transparantie.

Gemeenschappelijk gegevenspakket

De concrete gegevens die kunnen worden uitgewisseld, zijn vastgelegd in een bijlage bij de IPI-MCAA. Deze bijlage vormt de basis voor de ontwikkeling van een XML-schema dat de technische ondersteuning van de uitwisselingen mogelijk maakt.

Dit sluit aan bij de manier waarop eerdere internationale rapporteringsverplichtingen technisch werden uitgerold, wat de integratie in bestaande systemen voor belastingdiensten vergemakkelijkt.

Twee modules, afgestemd op nationale belastingstelsels

Omdat rechtsgebieden sterk verschillen in hun belastingheffing op onroerende goederen, voorziet de IPI-MCAA in twee aparte modules. Elk land kan zelf beslissen of het deelneemt aan één of aan beide modules.

Module 1 focust op inzicht in buitenlands vastgoedbezit en buitenlandse verwervingen. Ze voorziet enerzijds in een eenmalige uitwisseling van informatie over bestaande vastgoedbezittingen wanneer twee landen hun bilaterale uitwisselingsrelatie activeren. Anderzijds volgen er jaarlijkse automatische uitwisselingen over nieuwe verwervingen, zodat belastingdiensten een actueel beeld behouden.

Module 2 is gericht op inkomsten uit onroerende goederen. Deze module omvat de jaarlijkse automatische uitwisseling van informatie over de verkoop van vastgoed en de daaruit voortvloeiende inkomsten. De uitwisselingen moeten idealiter uiterlijk op 31 januari plaatsvinden en in elk geval niet later dan 30 juni van elk jaar.

Welke informatie wordt gedeeld

Voor beide modules wordt zowel informatie over het onroerend goed zelf als over de betrokken personen uitgewisseld. Dat omvat de identificerende gegevens van de juridische eigenaars en, indien beschikbaar, van de uiteindelijk belanghebbenden wanneer het vastgoed wordt aangehouden via een entiteit.

Net zoals bij CRS en CARF wordt informatie over de juridische eigenaar gedeeld met diens woonstaat, terwijl informatie over de uiteindelijk belanghebbende en de entiteit wordt uitgewisseld met de woonstaat van die uiteindelijk belanghebbende. Dit versterkt de internationale samenhang in fiscale rapportering.

Wederkerigheid als basisprincipe

Wederkerigheid speelt een centrale rol binnen de IPI-MCAA. Een rechtsgebied dat informatie wenst te ontvangen, moet ook bereid zijn om zelf beschikbare en geschikte informatie te verstrekken. Dit gebeurt op een zogenaamd “as-is”-principe, waarbij landen geen bijkomende verplichtingen krijgen om nieuwe gegevens te verzamelen.

Omdat landen per bilaterale relatie kunnen kiezen voor deelname aan één of beide modules, kan de reikwijdte van de uitwisseling verschillen naargelang de betrokken landen en hun fiscale noden.

Deelnemende rechtsgebieden

Op dit moment hebben 26 rechtsgebieden aangegeven dat zij zich hebben verbonden aan of voornemens zijn deel te nemen aan de IPI-MCAA. Tot deze groep behoren onder meer België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje, het Verenigd Koninkrijk, Brazilië, Zuid-Afrika en Indonesië.

De verwachting is dat dit aantal de komende jaren verder zal toenemen, in lijn met de bredere internationale focus op fiscale transparantie en gegevensuitwisseling.

Nood aan advies over dit onderwerp? Onze experts staan voor u klaar.